Jillian Stone – Ik laat je niet meer los

30 augustus 2015

A Dangerous Liaison with Detective Lewis – The Gentlemen of Scotland Yard #2

Vertaling: Antoinette Brummelink

Candlelight HR #1120

Na de moord op twee industriëlen moet Scotland Yard-rechercheur Rafe Lewis de dochter van een van hen beschermen. Een opdracht met een pikant tintje; Rafe heeft deze Fanny Greyville-Nugent namelijk jaren geleden vlak voor hun verloving in de steek gelaten. Nu zij haar vader opvolgt, zou ook háár leven gevaar kunnen lopen.
De zoektocht naar de moordenaar blijkt net zo meeslepend te zijn als hun gevoelens voor elkaar, die ze al die jaren onderdrukt hebben. Tijdens een gevaarlijke reis van Edinburgh naar Londen vechten Fanny en Rafe niet alleen tegen een revolutionaire groepering, maar ook tegen de hartstocht die ze voelen voor elkaar…

Beoordeling 2/5.

Na mijn enthousiasme over deel 1 in deze serie, is deel 2 een enorme tegenvaller! Ik heb drie hele grote problemen met het verhaal. Allereerst: de ‘we zijn op de vlucht voor slechteriken die totaal ongeloofwaardig uit alle hoeken en gaten komen’ – verhaallijn duurt veel, maar dan ook VEEL te lang (als in 90% van het boek!) en is bovendien te repetitief. Het wordt hierdoor allemaal ontzettend langdradig, ook al is het een action-packed geheel. Ik betrapte me erop dat ik meermalen doorbladerde om te zien hoe lang het allemaal nog zou duren. Geen goed teken!

Mijn tweede grote probleem met dit boek is dat het halverwege ineens over gaat op een ander genre. Wat begint als een historische roman, eindigt als steampunk. Steampunk is echt een genre apart (valt onder fantasy/scifi) en vindt plaats in een alternatieve Victoriaanse wereld met allemaal bijzondere (vaak door stoom aangedreven) gadgets. Halverwege dit boek duiken er ineens ook allemaal (elektronische) gadgets op, die toentertijd absoluut nog niet bestonden. De auteur geeft toe dat ze hierin enige vrijheid heeft genomen (en de tijd vooruit was). Dat is geen punt, als je steampunk schrijft! Dat is wel een punt als je begint als een reguliere historische roman. Als er dan plots tanks, duikboten en zaklampen opduiken dan voel ik me als lezer niet serieus genomen. In deel 1 komen er ook een paar gadgets voor, maar is het niet storend. In dit deel is het absoluut absurd.

Tot slot, mijn laatste ergernis betreffende dit boek: hoe is het in godsnaam afgelopen met die twee uitvinders in die duikerklok? Wat ongelooflijk onzorgvuldig en knullig als een auteur (en editor!) dit soort losse eindjes open laat!

Overigens, wil je goede steampunk lezen, kijk dan eens naar de boeken van Beth Ciotta (The Glorious Victorious Darcys serie).

Geen reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.